Vraag je je af waarover deze site gaat?

Vous voudriez savoir de quoi parle ce site?

Het idee om deze Inter-Club te organiseren is gekomen na vele ontmoetingen, sub-laterale uitwisselingen, persoonlijke affiniteiten, van een hoeveelheid verzet werk en nog veel meer andere zaken: op een dag in het jaar 1999 denk ik, zijn we samengekomen in Hoegaerden, met meerderen, personeel en patiënten, vanuit verschillende plaatsen zoals het Papiermoleken, La Traversière, Bierbeek,... rond een tafel, terwijl we meegebrachte taart aten. Wij hebben ons afgevraagd of het zin had om elkaar zo te ontmoeten en of we elkaar weer wensten te zien. Dat zag iedereen wel zitten, dus... Het is een feit dat velen die in psychiatrie terecht komen van de ene plaats naar de andere gaan, en veel verliezen (hun spullen, hun vrienden, hun familie, contacten met personeel). Deze interclub maakt het mogelijk om over de muren van de instelling heen contacten te onderhouden. Deze contacten met anderen buiten de muren zijn niet onbelangrijk voor een instelling, zowel als de mogelijkheid om die anderen ook uit te nodigen en daardoor een andere dynamiek te creëren. Het meest zichtbare van onze ontmoetingen zijn de jaarlijkse interclubdagen. Meestal komen we een maal per jaar allemaal samen, waarbij we samen eten, samen activiteiten organiseren die we op voorhand voorbereiden. Zo zijn we reeds samengekomen in Linkebeek, in de Kluis in Oud-Heverlee, in Gent, in Albe te Kapelle, in Villers-la-Ville, Sombreffe, aan zee,... Om de twee of drie maand komen we samen om elkaar te ontmoeten.

 Gent, voorbereiding dag aan zee
 

In de benaming therapeutische club zitten twee woorden: het woord Club en het woord therapeutisch.

Het woord Club verwijst naar een heel eenvoudige ervaring, namelijk een zoals we kunnen meemaken bij een club van mensen die kaart spelen. Het verwijst naar die sfeer van mensen die samenkomen rond iets waar ze zin in hebben, in een clublokaal en waarbij op een bepaald moment afspraken gemaakt worden over wie wat doet, zoals wie zich bezig houdt met de kas, wie er eventueel de beslissingen opschrijft en bijhoudt,...

Deze sfeer kun je ook hebben in psychiatrie, rond het oprichten van een bepaalde activiteit, waarbij er een gedeelde interesse is tussen personeel en patiënten rond een bepaalde activiteit. Op zo´n ogenblik is er geen verschil tussen zij die betalen of zij die betaald worden, of zij die verzorgen en zij die verzorgd worden. Als zo´n moment van samenwerking mogelijk is dan vallen zo´n verschillen weg en merk je dat er andere verschillen tellen. Dit lijkt eenvoudig, maar het is vaak heel ingewikkeld, zeker omdat in veel instellingen dit soort initiatieven niet geapprecieerd worden, of alleszins weinig kans maken om ondersteund te worden. Zeker als er geld mee gemoeid is.

In Frankrijk wordt dit soort initiatieven wettelijk ondersteund door La Croix Marine. 

Het woord Therapeutisch verwijst naar iets dat moeilijker is om te situeren. Structureel gezien verwijst de therapeutische club naar een organisme dat personeel en patiënten verenigd op een wijze die verschilt met de patiëntengroep, en met die van het personeel. Het is een gemeenschappelijke ruimte waarbij er een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid gedeeld wordt. Deze ruimte, structureel gezien, definieert een derde ruimte in een instelling en brengt daarom iets anders in dat niet het team is, noch de patiënten. Er wordt de vraag gesteld naar wat men er wilt realiseren, er wilt doen, waarvoor men wil gaan. Het nodigt ons uit om ons af te vragen wat we daar doen. Het kan een uitnodiging worden tot een ethische vraag, en in die zin tot een essentieel therapeutische vraag: het nodigt uit tot een ontmoeting.

Freek Dhooghe